Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Het aantal trainers is vandaag wat beperkt.
En vandaag staat een Zoladtest op het programma. Als trainer alleen is dat eigenlijk niet te doen. Blijkt uit ervaring.
En omdat ik toch niet kan trainen maar wel van plan ben om toch geregeld bij de trainingen aanwezig ben, krijg ik de vraag van Marjolijn of ik het iets vind om vandaag te assisteren bij de Zoladtest.
Als ik er toch ben waarom dan niet wat nuttigs doen, toch?
En dus zeg ik JA voor het goede doel.

Tijdens het laatste fysiobezoek is me al uitgelegd dat mijn "werk" als assistent eigenlijk geen hol voorstelt, maar goed, als er toch om hulp nodig is, hoe klein dan ook, waarom dan niet.

Ik ben er lekker voreg. Kan ik nog wat bij buurten met collegalopers.
De Zoladtest begint pas om 8 uur dus heb ik nog een uur om me te vermaken met de training van de diverse groepen.
Best wel vermakelijk. Ze weten dat ze bekeken worden en dan kan commentaar natuurlijk niet achterwege blijven. Ach, denk ik af en toe, had ik mijn camera maar meegenomen. Ik heb het idee dat meer er zo over denken. Wie weet, als het volgend week nog zo'n mooi weer is, dat ik hem weer meeneem. Vandaag is nagenoeg iedereen op de baan en goed fotolicht. Zul je zien dat het volgende week regent…

Eric is er vandaag niet en Inge uit zijn groep vraagt me waarom. Even een SMS-je maakt duidelijk dat hij nog steeds last van zijn scheen heeft. Dat wordt eventjes nog niets. Jammer voor Inge, want die wilde samen met hem voor de 6km trainen.
Voor de 6km. Daar sta je dan als iemand met 150 halve marathons achter de rug en zelfs niet in staat om diezelfde 6km. te lopen… Mijn tijd komt nog wel.

Maar terug naar de werkelijkheid.
Voor de Zoladtest geeft Marjolijn me nog vlug een cursus "wedstrijdklok bedienen".
Met het rode knopje "START" begint de klok te lopen.
Het blauwe "STOP" laat hem weer stilstaan en met de zwarte "RESET"-knop wordt de boel weer terug op 00:00:00 gezet.
Een paar keer voordoen en daarna nog een paar keer zelf oefenen en proberen. Nou, dan moet dat wel lukken.

De bedoeling is dat de deelnemers 6 minuten lang lopen op 50 slagen minder dan hun persoonlijke maximale hartslag. Na 6 minuten fluit ik mijn longen leeg en mogen ze stoppen, hun afgelegde afstand aan Marjolijn doorgeven en zich vervolgens weer bij de klok opstellen voor de volgende run. Daar zit maar 2 minuten tussen en dan volgen weer 6 minuten maar dan op 40 slagen onder het maximum. Dat gebeurt in totaal 5 keer, dus tot 10 slagen onder de maximale hartslag.
Zelf heb ik zo'n test nog nooit gedaan, maar ze zo zien zwoegen prikkelt wel. Aan de kant lijkt het allemaal zo gezapig en als ik op de klok kijk weet ik dat ze stukken harder gaan dan dat ik de laatste jaren heb gelopen.

Als de laatste run is geweest zijn er nog een aantal die een kilometer op maximaal willen doen. Geen punt. Ik zet de klok wel aan. En zo gezegd zo gedaan. En het gaat hard. De snelste in 3:15 (18,45km/u) , de minst snelste in 3:52 (15,52km/u)

Mijn taak zit erop. Na nog de groeten van Eric aan Inge te hebben overgebracht ga ik weer richting Zeelst-Oost.

Eigenlijk is het zelfs te warm om met de fiets naar GVAC te gaan maar ik hoef niet te lopen en voor mij is het alleen maar voor de gezelligheid.

En het is ook gezellig.
Er wordt even stilgestaan bij de terugkeer van de Londen-marathonlopers, maar ook nog even bij die van de marathon van Antwerpen.
Op een enkeling na (Evert) hebben de Londengangers het zwaar gehad. Tja, mooi weer is niet altijd even prettig. En dat in schril contrast met Wally die in Antwerpen met een nettotijd van 3u38:41 als 2e dame in de categorie V40 de marathon aflegt. Dat het goed gegaan was heeft ze wel verteld, maar niet dat ze ook 2e dame V40 was. Maar de officiële categorie is V35, dus misschien wel daarom.

En dan wordt ook Vesna nog even genoemd, die in haar land van afkomst, de halve marathon in Belgrado heeft gedaan. In een uitgebreid onder onsje laat ze zien dat ze daar ook nog eens onverwachts tot VIP is gebombardeerd en zelfs samen met Rosa Mota optrekt. En als klap op de vuurpijl ook nog eens mag starten in het startvak van de wedstrijdlopers. De genodigden dan wel te verstaan. Nou, wanneer maak je dat nu mee!

Van de training heb ik dit keer niet veel meegekregen. Wel nog even de grondoefeningen van groep 1 o.l.v. Theo van Diessen gade geslagen. En omdat Theo maar over foto's blijft doorgaan, toch even de mini-Canon tevoorschijn getoverd en wat gesnapt.
Ja, zeg Theo, ze komen allemaal op internet te staan…
Nou, niet allemaal en ook niet altijd, maar o.k. deze dan maar weer wel.

En nog een paar foto's staan hier.

Na doorspreken van de ervaringen van de laatste dagen en masseren en mobiliseren van de knie is het vandaag oefeningen in de oefenzaal.
Een fitness-achtige ruimte met langs de wanden allerlei fitness apparatuur en in het midden een ruime balzaal.

Op 2 apparaten moet ik oefeningen doen.
Omdat dat met gewichten werkt moet ik dus wel mijn gewicht verraden.
Nu hoef ik daar niet zo geheimzinnig over te doen, want mijn postuur verraad genoeg.

Maar eerst de leg-press.

Op te drukken gewicht: ongeveer mijn eigen gewicht.
3 setjes van 10x.

Daarna een oefening voor de hamstrings.
Op een apparaat met de helft van mijn eigen gewicht aan gewichten, de knieën naar de billen toe trekken. 3 setjes van 10x
Zie ook dit filmpje.

Eenmaal de gewichten ingesteld doet Marjolijn voor wat ik moet doen en vervolgens mag ik aan de slag.
De laatste keer dat ik eens aan zo'n apparaat hing stamt nog van voor de oorlog. De Golfoorlog dan wel te verstaan. Dus het is even wennen. Maar daarna gaat-ie wel lekker.
Elke oefening 3 sets van 10x

Als "huiswerk" komt er weer een oefening bij.
Zijwaarts uitstappen en steunend op het uitgestapte been door de knie zakken. (lateral lunge) Uiteraard links én rechts.

En dit is nu net de oefening die ik altijd oversla omdat ik daar zo veel last van krijg.
Het komt er voor mij eigenlijk op neer dat ik wel kan uitstappen maar nauwelijks door mijn knie kan zakken omdat het dan al vrijwel meteen pijnlijk wordt.
Dat wordt dus een hele opgave, want ik moet onder de pijngrens blijven en dus maar weinig doorzakken.
We zullen het wel zien.

Het volgende bezoek is nu pas over anderhalve week vanwege een belangrijke afspraak volgende week woensdag.

Ik heb er vandaag helemaal geen rekening mee gehouden.
Gewoon boodschappen gedaan, weggeweest als ik moest.
Nee, die fatale 5 minuten van gisteren wil ik niet nog eens meemaken. Niet goed voor de bloeddruk.
En dan maakt het ook niet uit ook want opeens komt-ie 's middags voorbij gereden. Ja, ja voorbij gereden, de chauffeur van TNT. En net op het moment dat ik even naar buiten kom om iets in de kliko te gooien. Hij dacht zeker dat ik weer weg zou gaan.
Nee, nee. Hij was betrapt, kon er niet meer om heen en dus wordt tandenknarsend mijn bestelling afgeleverd.
Ik heb het ook heel vriendelijk in ontvangst genomen.
Vriendelijk?
Ja. Ik heb hem nl. niet de huid vol gescholden omdat hij een dag te laat was.
Toch knap van me, al zeg ik het zelf.

Maar hij is er dus.
Het fototoestel.
De Olympus fe-5030 om precies te zijn.
Nog geen 50 Euries incl. vezendkosten.
Kan dat wel iets zijn? Volgens de recensies wel.
En afgeprijsd van € 179,00? Klopt dat wel?
Nou, op internet blijkt de goedkoopste met €115,00 zelfs 2x zo duur te zijn en de duurste komt zelfs boven de € 188,00 uit.
Dan moet het wel goed zijn.

Hij is klein, licht, 14 megapixel, ultragroothoek (26mm) en 5xzoom en geen batterijtjes maar een heuse Li-Ion accu.
De eerste resultaten zijn zeer bevredigend.
Maar hij is voor vrouwlief en ter vervanging van de 7 megapixel mju-790SW, ook van Olympus.

Over TNT heb ik me op Hyves flink laten gaan.
Ik zal dat hier maar niet meer doen.
Mijn mening blijft echter wel hetzelfde.
Ik vind TNT een *¡?#@¿ bedrijf.

Waarom?
Gisteren bij Kamera-Express een cameraatje besteld. Ja, alweer één.
En "vandaag voor 17:00 besteld, morgen in huis…"
Maar niet met TNT.
TNT (Track 'n Trace) toont, dat inderdaad vandaag, al vroeg de chauffeur reeds op pad is.
En ze beloven vandaag mijn camera te brengen.
Ergens zo tussen 8 uur 's morgens en 8 uur 's avonds.
Blijkbaar is het bij TNT niet zo geavanceerd dat er op postcode gesorteerd wordt.
Want anders was een betere benadering van bezorging mogelijk. Niet direct op de minuut nauwkeurig, maar 's morgens… , of 's middags… , of 's avonds… Dat moet toch wel kunnen!
Maar nee, hoor. Dat is veel te veel gevraagd.
Gewoon, tussen 8 uur 's morgens en 8 uur 's avonds.
Of we daar wel begrip voor willen hebben. Dat is blijkbaar helemaal niet te veel gevraagd.
Maar we we zijn vandaag de hele dag thuis, dus wat kan er mis gaan.

Nou, alles!!!

Als ik om 10 voor half 4 naar mijn afspraak fysiotherapie fiets en vrouwlief om 5 voor half 4 terugkomt van de boodschappen, is meneer de TNT-bezorger in die 5 minuten uit de bosjes gesprongen, een afwezigheidsbriefje in de brievenbus gedeponeerd en er weer vlug vandoor gegaan.
En morgen komt-ie weer langs.
Ergens tussen 8 uur 's morgens en 8 uurs 's avonds.
En als je dan denkt, ik haal het wel zelf af.
Nee, daar hebben ze wel wat op gevonden.
Dat kan namelijk niet.
Pas als het de 2e keer gelukt is om voor een gelosten deur te komen, dan pas mag je het ergens bij TNT op komen halen.

En morgen is het zaterdag ….

Het is pas 2 dagen geleden maar de afspraak staat nu eenmaal voor vandaag. En die eerste afspraak stond toch meer in het teken van de inventarisatie.

Tja hoe ging het, die 2 dagen…?
Nou, om eerlijk te zijn viel het me best wel tegen. Simpele oefening, maar wel eerste keer te diep doorgebogen en dus pijn. Uiteindelijk blijkt dat ik dus (nog) helemaal niet zo diep kan.
En dan die balans tussen links en rechts. Nog steeds steun ik te veel op rechts.

Vandaag wordt mijn knie gemobiliseerd. Wat massage en het kniegewricht wat uit elkaar trekken om het vocht uit de knie te krijgen.
Het schema voor herstel wordt doorgenomen.
Zoals het er nu uitziet moet er herstel zijn na 8 weken. Halverwege status bezien.
En als het niet zo vlot gaat als ik zou willen, dan moet het worden bijgesteld.

Een nieuwe oefening erbij.
Lichtjes door de knieën zakken en weer strekken. 3 sets van 10 keer. Eitje…

Ze zeggen wel eens: voor alles moet er een eerste keer zijn.
Voor mij geldt dat voor fysiotherapie.
Hoewel ik wel weet wat het inhoudt kan ik het me nog niet helemaal voorstellen wat het voor mij gaat betekenen. En dat Marjolijn mijn fysiotherapeut is, is dat nu gunstig of juist niet? Ik vind van wel want zij traint mij ook tijdens de vaktrainingen en als trainer in spe weet ze ook wat ik als loper allemaal doe, zo redeneer ik.

En zo sta ik daar dan, voor mijn eerste keer.
Eerst natuurlijk het administratief gedoe en de anamnese en dan het onderzoek.
(Bijna) helemaal uit het pak want ze moet natuurlijk (bijna) alles zien.
En ik moet zeggen, wat ze constateert aan mankementen komt aardig overeen met wat ik van mezelf al weet.
Als daarna de blessure aan de beurt is, en de knie aan allerlei functietesten wordt onderworpen blijkt ook de diagnose van de huisarts geheel overeen te stemmen met haar bevindingen.

Leuk, maar daar ben ik dan nog niet mee geholpen.
Het is in ieder geval wel duidelijk dat het irritatie op en achter de knieschijf betreft. Zelfs de bandjes om de knieschijf zijn in orde. Wel is er een beetje vocht aanwezig, maar de knie is niet warm dus geen of bijna geen ontsteking. Eigenlijk allemaal gunstig.

Wat ga ik doen?
Rust is relatieve rust. Dus gewoon veel blijven doen. Niet hardlopen, maar wel wandelen, fietsen, traplopen, maar alles zodanig dat de knie niet overbelast wordt.
Ik krijg een oefening mee. Een kleine uitval pas waarbij niet te diep hoeft te worden geknield. 3 setjes à 10x

Zo diep als op het filmpje hoef ik dus (nog) niet te buigen.
Kan ik overigens ook niet.
Het belangrijkste aan de oefening is dat beide benen dezelfde houding doen. Belangrijk, omdat ik ruim een jaar mijn linkerknie heb ontzien en dus alles "rechts" heb gedaan.
Mijn rechterbeen is dus veder ontwikkeld en mijn linkerbeen verzwakt.

Volgende afspraak a.s. vrijdag

Ik mag of kan dan wel niet meelopen, laat ik dan toch maar naar de GVAC trimlopen gaan.
Voor het gevoel, denk ik maar.
En het weer is mooi.
Zonnig maar niet al te warm. Goed loopweer dus.
En… ik ga met de fiets.

Het is niet bepaald druk. Het kan toch niet aan de marathon van Rotterdamn liggen. Zoveel gaan er vandaag daar niet lopen.
Maar wel weer een jubilaris met een 40ste volle kaart. Na de toespraak en bloemetjes gaat het kleine veld van start.

Na het rondje op de baan sluit ik aan bij Dorie. Ik ga vandaag een beetje coachen. Ik weet de kilometerpunten precies te liggen en samen met haar GPS checken we haar tempo. En die ligt goed. De geplande 10 per uur gaat voortvarend. Wellicht verdoofd mijn gezwets haar vermoeidheid. In ieder geval is op de eindstreep een gemiddelde van 10,3 bereikt. De eindtijd heb ik helaas niet meegekregen.

Mijn werk zit er vandaag op. Meteen na de finish van Dorie ga ik meteen huiswaarts want de Grand Prix van Maleisië staat inmiddels op de DVR te wachten. Kan ik nog mooi terug kijken.