Omdat mijn weblog nog steeds niet werkt kijk voorlopig op www.jimjimiz.blogspot.com

Excuses voor het ongemak.

Jim

Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Door de wat hoge suikerwaarde in mijn bloed, 3 maanden geleden is het vandaag controle bij de huisarts. Alleen blijken de gereedschappen niet op zijn plek te liggen. De assistente moet er aan te pas komen en, och, nu die er toch is zal die de vingerprik wel uitvoeren.
Nu heb ik dat wel vaker gedaan en de vorige huisarts har er zo'n apparaatje voor met een vlijmscherp mesje. Voel je ook helemaal niets van. Maar hier gaat dat anders. De assistente gebruikt een heuse punaise. Zo eentje die je op een prikbord tegen komt. Die prik was dus behoorlijk pijnlijk. En bloed genoeg voor een paar jaar bloedprikken.
De resultaten zijn gelukkig goed. De huidige waarde bedraagt 5,7, was 3 maanden geleden nog 5,9. Goed dus. En de waarde berekend over de laatste 3 weken, vraag niet hoe dat apparaat dat kan berekenen, maar die zijn ook goed.
Zolang ik deze levenstijl blijf voortzetten, dus incl. sporten en niet te veel vet eten kan het allemaal geen kwaad.

Bloeddruk: 130/75 net als vorige keer, dus ook goed.

Volgende controle over 3 maanden weer, en danalleen de bloeddruk.
En dan februari/maart 2012 controle op cholesterol.

De voorraad pillen is weer aangevuld.
Vrijdag – dokterdag zit er weer voor vandaag op.
Volgende week vrijdag – dokterdag, naar de fysio

Het aantal trainers is vandaag wat beperkt.
En vandaag staat een Zoladtest op het programma. Als trainer alleen is dat eigenlijk niet te doen. Blijkt uit ervaring.
En omdat ik toch niet kan trainen maar wel van plan ben om toch geregeld bij de trainingen aanwezig ben, krijg ik de vraag van Marjolijn of ik het iets vind om vandaag te assisteren bij de Zoladtest.
Als ik er toch ben waarom dan niet wat nuttigs doen, toch?
En dus zeg ik JA voor het goede doel.

Tijdens het laatste fysiobezoek is me al uitgelegd dat mijn "werk" als assistent eigenlijk geen hol voorstelt, maar goed, als er toch om hulp nodig is, hoe klein dan ook, waarom dan niet.

Ik ben er lekker voreg. Kan ik nog wat bij buurten met collegalopers.
De Zoladtest begint pas om 8 uur dus heb ik nog een uur om me te vermaken met de training van de diverse groepen.
Best wel vermakelijk. Ze weten dat ze bekeken worden en dan kan commentaar natuurlijk niet achterwege blijven. Ach, denk ik af en toe, had ik mijn camera maar meegenomen. Ik heb het idee dat meer er zo over denken. Wie weet, als het volgend week nog zo'n mooi weer is, dat ik hem weer meeneem. Vandaag is nagenoeg iedereen op de baan en goed fotolicht. Zul je zien dat het volgende week regent…

Eric is er vandaag niet en Inge uit zijn groep vraagt me waarom. Even een SMS-je maakt duidelijk dat hij nog steeds last van zijn scheen heeft. Dat wordt eventjes nog niets. Jammer voor Inge, want die wilde samen met hem voor de 6km trainen.
Voor de 6km. Daar sta je dan als iemand met 150 halve marathons achter de rug en zelfs niet in staat om diezelfde 6km. te lopen… Mijn tijd komt nog wel.

Maar terug naar de werkelijkheid.
Voor de Zoladtest geeft Marjolijn me nog vlug een cursus "wedstrijdklok bedienen".
Met het rode knopje "START" begint de klok te lopen.
Het blauwe "STOP" laat hem weer stilstaan en met de zwarte "RESET"-knop wordt de boel weer terug op 00:00:00 gezet.
Een paar keer voordoen en daarna nog een paar keer zelf oefenen en proberen. Nou, dan moet dat wel lukken.

De bedoeling is dat de deelnemers 6 minuten lang lopen op 50 slagen minder dan hun persoonlijke maximale hartslag. Na 6 minuten fluit ik mijn longen leeg en mogen ze stoppen, hun afgelegde afstand aan Marjolijn doorgeven en zich vervolgens weer bij de klok opstellen voor de volgende run. Daar zit maar 2 minuten tussen en dan volgen weer 6 minuten maar dan op 40 slagen onder het maximum. Dat gebeurt in totaal 5 keer, dus tot 10 slagen onder de maximale hartslag.
Zelf heb ik zo'n test nog nooit gedaan, maar ze zo zien zwoegen prikkelt wel. Aan de kant lijkt het allemaal zo gezapig en als ik op de klok kijk weet ik dat ze stukken harder gaan dan dat ik de laatste jaren heb gelopen.

Als de laatste run is geweest zijn er nog een aantal die een kilometer op maximaal willen doen. Geen punt. Ik zet de klok wel aan. En zo gezegd zo gedaan. En het gaat hard. De snelste in 3:15 (18,45km/u) , de minst snelste in 3:52 (15,52km/u)

Mijn taak zit erop. Na nog de groeten van Eric aan Inge te hebben overgebracht ga ik weer richting Zeelst-Oost.

Het aantal trainers is vandaag wat beperkt.
En vandaag staat een Zoladtest op het programma. Als trainer alleen is dat eigenlijk niet te doen. Blijkt uit ervaring.
En omdat ik toch niet kan trainen maar wel van plan ben om toch geregeld bij de trainingen aanwezig ben, krijg ik de vraag van Marjolijn of ik het iets vind om vandaag te assisteren bij de Zoladtest.
Als ik er toch ben waarom dan niet wat nuttigs doen, toch?
En dus zeg ik JA voor het goede doel.

Tijdens het laatste fysiobezoek is me al uitgelegd dat mijn "werk" als assistent eigenlijk geen hol voorstelt, maar goed, als er toch om hulp nodig is, hoe klein dan ook, waarom dan niet.

Ik ben er lekker voreg. Kan ik nog wat bij buurten met collegalopers.
De Zoladtest begint pas om 8 uur dus heb ik nog een uur om me te vermaken met de training van de diverse groepen.
Best wel vermakelijk. Ze weten dat ze bekeken worden en dan kan commentaar natuurlijk niet achterwege blijven. Ach, denk ik af en toe, had ik mijn camera maar meegenomen. Ik heb het idee dat meer er zo over denken. Wie weet, als het volgend week nog zo'n mooi weer is, dat ik hem weer meeneem. Vandaag is nagenoeg iedereen op de baan en goed fotolicht. Zul je zien dat het volgende week regent…

Eric is er vandaag niet en Inge uit zijn groep vraagt me waarom. Even een SMS-je maakt duidelijk dat hij nog steeds last van zijn scheen heeft. Dat wordt eventjes nog niets. Jammer voor Inge, want die wilde samen met hem voor de 6km trainen.
Voor de 6km. Daar sta je dan als iemand met 150 halve marathons achter de rug en zelfs niet in staat om diezelfde 6km. te lopen… Mijn tijd komt nog wel.

Maar terug naar de werkelijkheid.
Voor de Zoladtest geeft Marjolijn me nog vlug een cursus "wedstrijdklok bedienen".
Met het rode knopje "START" begint de klok te lopen.
Het blauwe "STOP" laat hem weer stilstaan en met de zwarte "RESET"-knop wordt de boel weer terug op 00:00:00 gezet.
Een paar keer voordoen en daarna nog een paar keer zelf oefenen en proberen. Nou, dan moet dat wel lukken.

De bedoeling is dat de deelnemers 6 minuten lang lopen op 50 slagen minder dan hun persoonlijke maximale hartslag. Na 6 minuten fluit ik mijn longen leeg en mogen ze stoppen, hun afgelegde afstand aan Marjolijn doorgeven en zich vervolgens weer bij de klok opstellen voor de volgende run. Daar zit maar 2 minuten tussen en dan volgen weer 6 minuten maar dan op 40 slagen onder het maximum. Dat gebeurt in totaal 5 keer, dus tot 10 slagen onder de maximale hartslag.
Zelf heb ik zo'n test nog nooit gedaan, maar ze zo zien zwoegen prikkelt wel. Aan de kant lijkt het allemaal zo gezapig en als ik op de klok kijk weet ik dat ze stukken harder gaan dan dat ik de laatste jaren heb gelopen.

Als de laatste run is geweest zijn er nog een aantal die een kilometer op maximaal willen doen. Geen punt. Ik zet de klok wel aan. En zo gezegd zo gedaan. En het gaat hard. De snelste in 3:15 (18,45km/u) , de minst snelste in 3:52 (15,52km/u)

Mijn taak zit erop. Na nog de groeten van Eric aan Inge te hebben overgebracht ga ik weer richting Zeelst-Oost.

Eigenlijk is het zelfs te warm om met de fiets naar GVAC te gaan maar ik hoef niet te lopen en voor mij is het alleen maar voor de gezelligheid.

En het is ook gezellig.
Er wordt even stilgestaan bij de terugkeer van de Londen-marathonlopers, maar ook nog even bij die van de marathon van Antwerpen.
Op een enkeling na (Evert) hebben de Londengangers het zwaar gehad. Tja, mooi weer is niet altijd even prettig. En dat in schril contrast met Wally die in Antwerpen met een nettotijd van 3u38:41 als 2e dame in de categorie V40 de marathon aflegt. Dat het goed gegaan was heeft ze wel verteld, maar niet dat ze ook 2e dame V40 was. Maar de officiële categorie is V35, dus misschien wel daarom.

En dan wordt ook Vesna nog even genoemd, die in haar land van afkomst, de halve marathon in Belgrado heeft gedaan. In een uitgebreid onder onsje laat ze zien dat ze daar ook nog eens onverwachts tot VIP is gebombardeerd en zelfs samen met Rosa Mota optrekt. En als klap op de vuurpijl ook nog eens mag starten in het startvak van de wedstrijdlopers. De genodigden dan wel te verstaan. Nou, wanneer maak je dat nu mee!

Van de training heb ik dit keer niet veel meegekregen. Wel nog even de grondoefeningen van groep 1 o.l.v. Theo van Diessen gade geslagen. En omdat Theo maar over foto's blijft doorgaan, toch even de mini-Canon tevoorschijn getoverd en wat gesnapt.
Ja, zeg Theo, ze komen allemaal op internet te staan…
Nou, niet allemaal en ook niet altijd, maar o.k. deze dan maar weer wel.

En nog een paar foto's staan hier.

Eigenlijk is het zelfs te warm om met de fiets naar GVAC te gaan maar ik hoef niet te lopen en voor mij is het alleen maar voor de gezelligheid.

En het is ook gezellig.
Er wordt even stilgestaan bij de terugkeer van de Londen-marathonlopers, maar ook nog even bij die van de marathon van Antwerpen.
Op een enkeling na (Evert) hebben de Londengangers het zwaar gehad. Tja, mooi weer is niet altijd even prettig. En dat in schril contrast met Wally die in Antwerpen met een nettotijd van 3u38:41 als 2e dame in de categorie V40 de marathon aflegt. Dat het goed gegaan was heeft ze wel verteld, maar niet dat ze ook 2e dame V40 was. Maar de officiële categorie is V35, dus misschien wel daarom.

En dan wordt ook Vesna nog even genoemd, die in haar land van afkomst, de halve marathon in Belgrado heeft gedaan. In een uitgebreid onder onsje laat ze zien dat ze daar ook nog eens onverwachts tot VIP is gebombardeerd en zelfs samen met Rosa Mota optrekt. En als klap op de vuurpijl ook nog eens mag starten in het startvak van de wedstrijdlopers. De genodigden dan wel te verstaan. Nou, wanneer maak je dat nu mee!

Van de training heb ik dit keer niet veel meegekregen. Wel nog even de grondoefeningen van groep 1 o.l.v. Theo van Diessen gade geslagen. En omdat Theo maar over foto's blijft doorgaan, toch even de mini-Canon tevoorschijn getoverd en wat gesnapt.
Ja, zeg Theo, ze komen allemaal op internet te staan…
Nou, niet allemaal en ook niet altijd, maar o.k. deze dan maar weer wel.

En nog een paar foto's staan hier.